Nieograniczony dostęp do gier sieciowych będzie uzależniać, obniżać zdolność skupienia, doprowadzać do rozdrażnienia oraz zaburzeń lękowych – mówią specjaliści Ogólnopolskiego Programu Zmiany Postawy wobec Psychiatrii – Odnaleźć siebie.
Gry komputerowe to rozrywka, która wcale się nie znudzi, za każdym dniem coraz bardziej pochłania grającego. Rozbudowane fabuły wzmagaja koncentracji, a skomplikowana sceneria gry buduje wyobraźnię oraz zdolność do abstrakcyjnego myślenia. Mimo to bardzo silnie wpływa na psychikę. Nieoczekiwanie uzależniają od komputera, a w przypadku złych gier uczą złych i niechcianych zachowań.
Poważniejsze ryzyko od zwykłych gier komputerowych czynią najnowsze gry sieciowe. Grane są przez sieć pomiędzy dziesiątkami, a niekiedy tysiącami ludzi jednocześnie. Dla graczy nierealna rzeczywistość nie może być przerwana, gdyż zdarznia, tak samo jak w świecie realnym, następują w cyklu nieprzerwany. Zagrożeniem jest zatarcie się w psychice gracza bariery pomiedzy światem realnym a zmyślonym.
Pierwszym etapem w terapii z zależnością jest świadomość bycia uzależnionym. Ważne, aby nie zignorować momentu, gdy nałóg dopiero się rozwija, a nie jak już zagrożone jest zdrowie. Łatwiej jest wtedy odszukać w sobie siłę, by mu się przeciwstawić – twierdzi doc. Joanna Meder, ogólnopolski koordynator programu Odnaleźć siebie. Jeśli zauważamy, że znana osoba, tak jak nasze dziecko, partner, zaczyna ograniczać aktywność w innych dziedzinach życia, aby mieć dużo czasu na grę, powinien to być dla nas sygnał alarmujący. Nałóg komputerowy jest rodzajem uzależnienia psychicznego, z którego można wyjść przy współpracy z psychologiem i wsparciu rodziny.
Proces uzależnienia:
- Etap poznawania i typowego wykorzystywania komputera – umiejętność oceny czasu przesiedzianego przed komputerem.
- Etap uzależnienia, kiedy dziecko powoli coraz więcej czasu spędza z grami, traci inne zainteresowania. Jeśli długo nie gra, rozpoczyna o tym natrętnie myśleć. Komputer pozostaje wirtualnym kolegą.
- Faza destrukcji – gracz ogranicza czas wyznaczony na spanie, odżywianie, edukację, pracę zawodową, obowiązki rodzinne, kontakty towarzyskie itd. na rzecz notorycznego wielogodzinnego korzystania z komputera. Dzieje się tak, pomimo zdaje on sobie sprawę z wzrostu u niego problemów życiowych, problemów psychicznych i fizycznych.
Niebagatelne znaczenie w tej fazie nałogu gracza ma znaczne psucie się stanu zdrowia. Najczęściej w tej sytuacji mają miejsce zaburzenia skupienia uwagi i sprawności myślenia i brak snu spowodowana nadpobudliwością.