Czy danie możliwości dzieciom nieustannego kontaktu z komputerem może spowodować niepożądane skutki dla ich zdrowia ?
Stały dostęp do gier komputerowych może uzależniać, obniżać zdolność koncentracji, doprowadzać do pobudliwości oraz zaburzeń lękowych – mówią eksperci Polskiego Programu Zmiany Postawy wobec Psychiatrii – Odnaleźć siebie.
Gry komputerowe to zabawa, co wcale się nie znudzi, z każdym dniem coraz bardziej wciaga grającego. Rozbudowane fabuły wzmagaja skupienia, a skomplikowana sceneria wirtualnego świata rozwija wyobraźnię i umiejetność abstrakcyjnego myślenia. Jednocześnie bardzo mocno wpływa na psychikę. Łatwo uzależniają od gier, a w przypadku brutalnych gier uczą złych i niechcianych zachowań.
Poważniejsze niebezpieczeństwo od tradycyjnych gier komputerowych tworzą nowe gry sieciowe. Grane są przez Internet między dziesiątkami, a czasem tysiącami graczy jednocześnie. Dla graczy wymyślona rzeczywistość nie może być przerwana, gdyż zdarznia, tak samo jak w świecie codziennym, przebiegają w cyklu nieprzerwany. Niebezpieczeństwem jest utrata w psychice gracza granicy pomiedzy życiem normalnym a zmyślonym.
Pierwszym krokiem w terapii z uzależnieniem jest uświadomienie bycia uzależnionym. Ważne, aby nie zignorować momentu, jak nałóg dopiero się zaczyna, a nie gdy już zagrożone jest zdrowie. Prościej jest wtedy znaleźć w sobie siłę, by mu się oprzeć – mówi doc. Joanna Meder, ogólnopolski koordynator projektu Odnaleźć siebie. Jeśli spostrzeżemy, że bliska osoba, tak jak nasze dziecko, mąż, zaczyna ograniczać aktywność w pozostałych sferach życia, aby mieć dużo czasu na granie, winien to być dla nas sygnał alarmujący. Nałóg gracza jest typem uzależnienia psychicznego, z którego można wyjść przy pomocy z psychologiem i wsparciu rodziny.
Proces uzależniania:
- Okres korzystania i normalnego używania komputera – umiejętność oceny czasu przesiedzianego przed monitorem.
- Faza uzależnienia, kiedy młodzieniec stopniowo coraz więcej czasu spędza przed grami, pomija inne zajęcia. Jak długo nie gra, rozpoczyna o tym ciągle rozmyślać. Komputer staje się wirtualnym kolegą.
- Faza destrukcji – gracz zmniejsza czas wyznaczony na sen, jedzenie, edukację, pracę zawodową, zadania rodzinne, kontakty towarzyskie itd. na rzecz ciągłego wielogodzinnego korzystania z komputera. Dzieje się tak, chociaż zdaje on sobie sprawę z wzrostu u niego trudności życiowych, problemów psychicznych oraz fizycznych.
Niebagatelne znaczenie w ostatniej fazie nałogu gracza ma znaczne pogarszanie się stanu zdrowia. Zwykle w tej sytuacji występują zaburzenia skupienia uwagi i bystrości myślenia oraz brak snu spowodowana nadpobudliwością.