Od dawna marzyłam o wycieczce do miasta w którym słowo hazard nabiera swojego pierwotnego znaczenia. Odkąd tylko zaczęłam namiętnie grać w pokera nie wyobrażałam sobie bym mogła przeżyć życie nie będąc ani razu w Las Vegas.
Grać nauczył mnie mój dziadek, nałogowy hazardzista, jak się potem okazało. Jeszcze przed wojną grywał w warszawskich kasynach i właśnie tam poznał moja babcię. Myślę, że gdyby babcia wiedziała jakie życie ją czeka, pewnie uciekła by w tedy od stolika i nigdy nie umówiła się z dziadkiem. Cóż dziadek miał skłonności do uzależnień. Ja na szczęście odziedziczyłam po nim tylko zdolności do logicznego myślenia i znakomitej gry. W gry hazardowe grałam od dziecka, ucząc się od mojego mistrza. Oczywiście pod czujnym okiem babci, która pilnowała żeby dziadek zbyt skwapliwie nie nauczył mnie pewnych sztuczek. Niestety dziadek mnie nauczył.
Dziś zdobyte przeze mnie pieniądze są w dużej mierze zasługą dziadka. To on wpoił mi wszystkie sztuczki i zasady gier karcianych. Nie tylko pokera. To właśnie dzięki niemu zaczęłam marzyć o wyjeździe do Vegas, gdzie mogłabym poczuć się jak prawdziwy gracz. Zaczęłam wszystkie wygrane pieniądze oszczędzać na tę życiową podróż. Jak również dosyć precyzyjnie planować każdy szczegół swojego pobytu. Znam na pamięć wszystkie kasyna i ceny pokoi. Wiem w którym na pewno się nie zatrzymam, bo hazard w tym miejscu może okazać się dla mnie zgubny. Jedyną przeszkodą jest wiza, ale myślę, że gdy zobaczą moje konto, to nie będą mieli powodów by mi jej nie przyznać.
Mam taka nadzieję. Nie jadę do ameryki po zarobek tylko po wygraną w kasynie.