Ciekawe losy księżniczek syryjskich

Paź 18

Tragedią na miarę Szekspira jest historia prawdziwa kariery i nieszczęść dwu sióstr z miasta Emesy w Syrii. Pierwsza z nich to Julia Domna, druga Julia Maesa. Dwie córki wysokiego kapłana boga Elagabala zbudowały dynastię cesarzy Sewerów i rządziły Rzymem przez trzy­dzieści lat. Pamiętać trzeba, że była to dynastia afrykańsko-syryjska.

Julia Domna została żoną cesarza Septymiusza Sewera i urodziła mu dwóch synów, cesarzy. Jej siostra nie poślubiła władcy, ale miała dwie córki, które urodziły przyszłych władców. W tra­gedii występują więc trzy pokolenia, razem 9 osób, cztery po stronie Domny, pięć po stronie Maesy. Spośród tych dziewięciu osób dwie zmarły śmiercią naturalną; pozostałe siedem pożegna­ło się ze światem przeklinając go. Domna popełniła samobójstwo, Geta zginął z ręki brata, Karakalła został zamordowany, Julia Sohaemias zabita razem z synem Heliogabalem, Aleksan­der Sewer razem z matką Julią Mamaeą.

Ostatnie srebrne lata i upadek cesarstwa.

Znajomość z siostrami z Syrii jest dla nas w Polsce tym bardziej osobista, że zbieramy jeszcze teraz ich srebrne portrety z epoki. Kupcy rzymscy jeździli do nas chętnie. Zostawiali pieniądze.

Wiele w tej historii jest ukrytych znaczeń jak w dobrej literaturze  czy na monetach. Naprzód — imię Julia. Wszystkie bohaterki mają to imię: Julia Domna, Julia Maesa i jej córki: Julia Sohaemias i Julia Mamaea. Skąd to przywiązanie? Ojciec dwu sióstr, arcykapłan, nazywał się Julius Bassianus, a przodek jego, też kapłan Emesy. syn Samsiceramusa, został niegdyś skazany na śmierć przez Marka Antoniusza. Po klęsce Marka Antoniusza pod Akcjum i przywróceniu pokoju, rodzina wróciła do łask z woli boskiego Augusta i przybrała jego imię. Legenda twierdzi, że Septymiusz Sewer, podówczas urzędnik cesarski, poślubił Julię Domnę, gdyż horoskop jej przepowiedział, że będzie żoną króla. Prawda jest jednak jeszcze ładniejsza. Septymiusz poznał ją prawdopodobnie w roku 179. gdy przyszła cesarzowa miała 10 lat, a on przebywał w Syrii na czele 4 Legionu Scytyjskiego. Było to w rok przed śmiercią Marka Aureliusza. Dziewczynka z dworu arcykapłana musiała utkwić mu w oczach, bo gdy owdowiał, poprosił o jej rękę. Julia miała wtedy lat 17, Septymiusz był propretorem Galii Lugdunensis z siedzibą w Lugdunie, dzisiejszym Lyonie. Mał­żeństwo wysokiego urzędnika rzymskiego z dziewczyną syryjską nie było mezaliansem. Wybranka pochodziła ze słynnego rodu emezeńskich arcykapłanów, była fascynującej urody i niezmiernie bogata. W świątyni Elagabala pełno było złota i kosztownych kamieni. Małżeństwo to przyniosło mu szczęście w postaci dynastii. Taki jest prolog tragedii.

Pierwszy rok panowania Septymiusza Sewera, rok 193, przypomina rok 69, rok czterech cesarzy. Po zamordowaniu cesarza Pertinaksa, tron kupił od żołnierzy Dydiusz Julianus. Wnet go zabito. Potem Septymiusz walczyć musiał kolejno z dwoma pretendentami do tronu: nazywali się Pescenniusz Niger i Clodiusz Albinus. Sewerus okazał się najlepszym dowódcą.

VN:F [1.9.22_1171]
Oceny:
Oceny: 10.0/10 (glosow oddano)
VN:F [1.9.22_1171]
Wynik: 0
0 głosów